طرح های توسعه شهری به عنوان مهم ترین و جامع ترین سند توسعه شهرها به لحاظ محتوایی، روش شناسی و اجرایی دوره های مختلفی را پشت سر گذاشته است. این امر از یک طرف ناشی از اهمیت طرح ها در توسعه شهری و از طرف دیگر ناشی از ناکامی در تحقق اهداف آن ها است که زمینه ساز مطالعات و پژوهش های مختلفی توسط متخصصان شده است. در مقاله حاضر با استفاده از روش فرا تحلیل به بررسی شاخصه های روش شناسی مقالات مرتبط با آسیب شناسی طرح های توسعه شهری در بازه زمانی 1371 تا 1399 پرداخته شده است. نتایج حاصله نشان می دهد که روند رشد تعداد مطالعات آسیب شناسی در تناسب با روند رشد تعداد شهرها و دانش آموختگان این حوزه در کشور نیست و از سوی دیگر پراکندگی و توزیع جغرافیایی نشان می دهد که بیش از دو سوم استان های کشور فاقد مطالعه مشخص و یا تنها به یک تحقیق بسنده نموده اند. در زمینه رشته های تخصصی 80 درصد مطالعات توسط دانش آموختگان و پژوهشگران رشته های شهرسازی و علوم جغرافیایی صورت گرفته است و محققین علوم اقتصادی و اجتماعی کمترین توجه را به ورود به حوزه طرح های شهری داشته اند. همچنین نبود روش شناسی مناسب و مرتبط و وابستگی زیاد به شیوه پدیدارشناسی و مطالعه اسنادی به رغم پیمایشی و میدانی بودن حوزه پژوهش و عدم استفاده از روش های ترکیبی را می توان در این مقاله ها مشاهده کرد. در مجموع یافته ها بیانگر آن است که 6 درصد مقالات با بررسی میدانی میزان تحقق اهداف طرح ها به نتایج مملوس رسیده اند و نزدیک به 94 درصد مستقیم و بر اساس تجربیات نگارندگان علل ناکارآمدی طرح های توسعه شهری را مطرح نموده اند که این امر ناشی از تحت تأثیر بودن مطالعات به روش پدیدارشناسی و تقدم شناخت علت بیش از شناخت معلول است

رشد کمی مقاله نویسی در سال های اخیر، باعث شده است از کیفیت علمی مقاله ها کاسته شود. گاهی رعایت معیارهای مربوط به ساختار یک مقاله به ضعف محتوا انجامیده است و گاهی توجه به صرف محتوا و غافل ماندن از ساختار، باعث کاستی هایی در چهارچوب علمی مقاله ها شده است. در حوزه ناصرخسرو پژوهی نیز با بازخوانی و نقد مقاله های نوشته شده، کاستی هایی از نظر ساختاری و محتوایی مشاهده می شود که شناخت و بررسی آنها می تواند به محققان برای اتخاذ رویکرد اصلاحی کمک کند. در این مقاله آسیب های مقاله های سال های 1300 تا 1393 حوزه ناصرخسرو پژوهی بررسی شده و درنهایت نتایجی مانند مناسب نبودن عنوان و موضوع مقاله در بعضی موارد، ناقص بودن ساختار و روش علمی مقاله، مطابق نبودن رشد کمی و کیفی مقاله ها، یک جانبه نگری و باقی ماندن ابهامات در خصوص جنبه هایی از زندگی و افکار ناصرخسرو به دست آمده است.

چکیده:حجم مقالات چاپ شده در کشور در کنار ارتباط تنگاتنگ جامعه علمی با مقالات چاپ شده از لزوم بررسی محتوای مقالات حکایت دارد؛ باید توجه داشت که ارزش علمی مقالات یکسان نبوده و چاپ و پذیرش یک مقاله لزوما به معنای خالی از اشکال بودن آن نیست؛ فلذا پژوهش حاضر با هدف آسیب شناسی مقالات گردشگری به چاپ رسیده در مجلات جغرافیایی انجام گرفت؛ تحقیق پیش رو که از تحلیل محتوای اسناد بهره می گیرد به لحاظ هدف کاربردی و از حیث ماهیت تحقیقی کیفی است. جامعه آماری این تحقیق 97 مقاله گردشگری چاپ شده در مجلات جغرافیایی بوده که پس از مشورت با اساتید دو سوم مقالات (68 مقاله) در تحلیل شرکت داده شدند. جهت تحلیل محتوای مقالات، ابتدا از طریق مطالعه آثار پیشین و نظرخواهی از اساتید، شاخص های تحقیق، ذیل چهار بعد کلان شناختاری، ساختاری، عملکردی و اسنادی گرد هم آمده و مدل مفهومی تحقیق را شکل دادند؛ روایی چک لیست مورد استفاده به تایید اساتید این حوزه رسید و جهت افزایش دقت نتایج از پایایی مصحح استفاده گردید؛ در فرایند تحلیل محتوای مقالات از نرم افزار SPSS25 استفاده شده و نتایج تحقیق در غالب شناسایی آسیب ها و خلاءهای موجود در مقالات گردشگری مجلات جغرافیایی گزارش شد؛ نهایتا متناسب با چالش های مشاهده شده پیشنهادات لازم ارائه گردید.

مینه و هدف: یکی از معیارهای پیشرفت تولید علم در جوامع دانشگاهی، نوشتن مقالۀ علمی-پژوهشی است. انتشار مقالات علمی-پژوهشی در دوره معاصر، فرصتی مناسب برای به اشتراک گذاشتن یافته های پژوهشگران و آگاهی مخاطبان از تازه ترین دستاوردهای علمی است. برغم رشد کمّی انتشار اینگونه مقالات در دهه اخیر، به ارزیابی و نقد آنها توجه کافی نشده است. در رشتۀ زبان و ادبیات فارسی نیز یکی از زمینه های تحقیق و تفحص، بررسی متون بزرگان عرفان و تصوف مانند حافظ، سنایی، و مولوی است. در این میان مولوی از جمله اشخاصی است که دربارۀ آرا و افکارش، محققان زیادی قلمفرسایی کرده اند و دیدگاههای او را با توجه به آثارش نشان داده اند. از میان آثار مولوی، کتاب مثنوی معنوی او جایگاه ویژه ای در شناساندن افکار مولوی دارد و مقالات فراوانی دربارۀ مثنوی نوشته شده است. هدف این جستار، نقد و بررسی و آسیب شناسی این آثار با توجه به حجم زیاد آنها است. روش مطالعه: در این مقاله 355 مقالۀ علمی-پژوهشی منتشرشده در مورد مثنوی، در نشریات مختلف دانشگاهی و غیردانشگاهی به زبان فارسی از سال 1380 تا 1392، با روش توصیفی-تحلیلی به دو صورت زمان چاپ و موضوع مقالات مورد نقد، بررسی و طبقه بندی قرار گرفته است و نقاط ضعف این مقالات از لحاظ ساختار بررسی شده است. یافته ها: در بسیاری از این مقالات کاستیها و معایبی از قبیل ناهماهنگی عنوان با محتوا، نامتناسب بودن چکیدۀ مقاله، بیتوجهی و یا کم توجهی به پیشینۀ تحقیق، بکارگیری زبان نامناسب، توصیفی و سطحی بودن مقالات، عدم رویکرد به پژوهشهای تحلیلی، تکراری بودن موضوع، و تحمیل معنا به متن وجود دارد. نتیجه گیری: از بررسی آسیبهای ذکرشده، این نتیجه حاصل میشود که علیرغم کمیت زیاد مقالات درباره مثنوی مولوی در بازۀ زمانی 1380 تا 1392، کیفیت این مقالات در وضع چندان مطلوبی نیست و از آنجا که پاره ای از این آسیبها گریبانگیر مقالات چاپ شده در مجلاّت دانشگاهی و علمی-پژوهشی نیز هست، امید است با اجرای رویکرد های اصلاحی و دقّت بیشتر مجلاّت در پذیرش و چاپ آثار، مقالات حوزه مثنوی از کیفیت بهتری برخوردار گردند.

نقد و بررسی و آسیب شناسی آثار پژوهشی مربوط به فردوسی و شاهنامه با توجه به تعداد و حجم زیاد چنین آثاری ضروری است. شاهنامه پژوهی در دهه هفتاد نسبت به سال های پیش از آن شتاب چشمگیری به خود گرفته و مقالات متعددی با مضامین متنوع در مجلات مختلف به چاپ رسیده است. در این مقاله به بررسی کیفیت مقالات دهه هفتاد و برشمردن پاره ای از آسیب های مقالات این دهه از جمله بی توجهی به پیشینه پژوهش، استفاده از چاپ های نامعتبر شاهنامه، به کارگیری زبان نامناسب، توصیفی و سطحی بودن، تکرار، تحمیل معنا به متن، ناآشنایی با داستان ها و شخصیت های شاهنامه و ناهماهنگی عنوان با محتوا پرداخته ایم.

پیش زمینه و هدف: اهمیت عبارت «منتشر کن یا نابود شو » در محیط های دانشگاهی، به دلیل نقشی که در میزان دستاوردهای دانشگاه در سراسر جهان می تواند داشته باشد، بویژه برای اعضای هیات علمی و دانشجویان تحصیلات تکمیلی مشکلی غیرقابل انکار است. برای برطرف کردن مشکلات در زمینه انتشار مقالات، نویسندگان دانشگاهی باید به مجموعه دانش زبانی (مانند گروههای واژگانی) تسلط داشته باشند، که عنصر اصلی نوشتار علمی است و جهت نوشتن مقالات پژوهشی قابل انتشار ضروری است. روش کار: مطالعه حاضر به بررسی 85 مقاله تحقیقی تجربی می پردازد که برای استخراج گروههای واژگانی چهار کلمه ای پر تکرار، منتشر شده بین سال های 2008 و 2021 در مجلات با نمایه " I. S. I " و "Scopus" در رشته های مختلف علوم سخت از جمله علوم پزشکی انجام شده است. علاوه بر این، فهرستی از گروههای واژگان چهار کلمه ای عمومی دانشگاهی در بخش های مختلف مقالات پژوهشی علوم سخت ارائه می کند که می تواند به عنوان فهرست مرجع گروههای واژگان عمومی برای نوشتن مقالات پژوهشی در علوم سخت استفاده شود. یافته ها: این بررسی مروری نشان داد که در هر رشته، متخصصین از گروههای واژگانی مختص همان رشته استفاده می کنند. همچنین یافته ها نشان داد که نوشتارهای آکادمیک از نظر ساختار گروههای واژگانی به شدت به "عبارت­های اسمی" و از نظر عملکردی بر گروه واژگان "ارجاعی" متکی می باشد. بحث و نتیجه گیری: درمطالعه حاضر نتیجه گیری میشود که برای افزایش موفقیت تحصیلی و سواد مقاله پژوهشی ضروری است که ویژگی های زبانی مانند گروه واژگان در نوشتار دانشگاهی را دریابیم.

هدف: پژوهش حاضر با بررسی مقالات فصلنامه ی مطالعات معرفتی در دانشگاه اسلامی، به این دو پرسش پاسخ داده است که مقالات منتشرشده در این فصلنامه دارای چه نقاط ضعفی بوده و دوم اینکه، این مقالات تا چه میزان توانسته اند سیاستهای نشریه را تأمین کنند. روش: این پژوهش با استفاده از روش پژوهش ترکیبی تدوین شده که در این شیوه با استفاده از دو روش تحلیل کمّی و کیفی به تبیین داده ها اقدام شده است. یافته ها: بررسی مقالات فصلنامه بیانگر آن است که در بخش آسیب شناسی عناوین از بین 159 عنوان مقاله منتشرشده بین سالهای 1394 تا 1398، 66/5 درصد مقالات دارای تشابه عنوانی، 47/14 درصد مقالات دارای آسیب طولانی بودن عنوان، 18/8 درصد نامفهومی عنوان و 57/12 درصد مقالات باسیاستها و اهداف نشریه همخوانی نداشته اند. در بخش چکیده 04/27 درصد چکیده ها ضعف در بیان هدف، 95/11 درصد ضعف در بیان روش، 06/10 درصد ضعف در بیان یافته ها و 92/6 درصد چکیده ها در بیان نتیجه گیری نقص داشتند. همچنین از 488 کلیدواژه، 256 مورد معادل 41/34 درصد، دارای آسیب بود. نتیجه گیری: آنکه صرف نظر از آسیبها و ضعفهایی که در مقالات منتشرشده در فصلنامه ی مطالعات معرفتی در دانشگاه اسلامی وجود داشت، مقالات مورد بررسی توانسته اند انتظارات نشریه را برآورده سازند؛ به طوری که 5/80 درصد مقالات با سیاستهای و اهداف کلان نشریه همخوانی داشت و به طور میانگین در بخشهای مختلف کمتر از 15 درصد آسیب دیده می شود که جا دارد در شماره های آتی این نقیصه ها اصلاح شود.